Þessi kanadíska heimildarmynd rekur sögu LSD-25. Árið 1943 uppgötvaði svissneskur efnafræðingur, dr. Albert Hoffmann, skynörvunarlyfið LSD-25. Hann bjó efnið fyrst til 1938 en varð ekki var við áhrif þess fyrr en 16. apríl 1943 þegar hann fór í sína fyrstu ,,ferð“.

Sálfræðingar um allan heim urðu himinlifandi er þeir fréttu af þessu lyfi og töldu að hægt væri að nota það til að líkja eftir geðklofaeinkennum.

Tilraunir með LSD-25 voru miklar, einkum í fangelsum og geðsjúkrahúsum, og árið 1965 var búið að gefa út tvö þúsund lýsingar á þess háttar tilraunum. Áætlað hefur verið að meira en þrjátíu þúsund sjúklingum hafi verið gefið lyfið á þessu tímabili og auk þess nokkur þúsund sjálfboðaliðum.

Í kringum 1954 kom Eli Lilly og co. fram með auðveldari og ódýrari aðferð við LSD-framleiðslu. Þetta varð til þess að framleiðsla og neysla jókst mjög og ýkjufréttir urðu æ algengari.

Æsifréttir dagblaða og tímarita urðu til þess að auka áhuga almennings á efninu og neysla þess óx enn frekar.

Þær sögur, sem ,,gula pressan“ birti, komu því til leiðar að LSD var bannað í Bandaríkjunum árið 1966. Bannið hafði hins vegar þveröfug áhrif því þá hófst svartamarkaðsbrask með LSD og er talið að neysla þess hafi aukist um 70 prósent á örfáum mánuðum.

Árið 1973 höfðu fimm prósent allra Bandaríkjamanna neytt LSD eða svipaðs skynörvunarlyfs, að minnsta kosti einu sinni.

Þegar LSD-25 var bannað stöðvuðust allar læknisfræðilegar tilraunir með efnið. Sorgleg staða mála því vísindamenn höfðu þá notað það með góðum árangri m.a. við meðhöndlun áfengissýki, þráláts kvíða, áfallaröskunar, þunglyndis og til að lækna kynferðislega brenglun á háu stigi.

Á síðast liðnum áratug hafa yfirvöld í Bandaríkjunum og í nokkrum öðrum löndum leyft rannsóknir að nýju á beitingu LSD til lækninga. Þær rannsóknir hafa gefið góða raun.

Ýmsir álíta að þessar tilraunir verði til þess að LSD-25 eigi eftir að skipa á ný verðugan sess sem læknalyf.

Skyld myndbönd:

1. LSD: Lyf framtíðarinnar?
2. LSD: Handan hið innra
3. Dr. Timothy Leary og LSD-25

Í þessari þáttaröð frá 2002 skoðar John Stossel hjá ABC sjónvarpsstöðinni hvaða áhrif fíkniefnabannið hefur haft á bandarískt samfélag og lönd Suður-Ameríku.

Stossel ræðir m.a. við dómkirkjupresta, dómara, lögfræðing og lögreglustjóra.

Niðurstaða þeirra er að bann á fíkniefnum geri ungt fólk handgengið glæpasamtökum og ýti undir glæpi og spillingu löggæslunnar.

Stossel ræðir einnig við málsvara fíkniefnastríðsins. Auðséð er á svipbrigðum þeirra að þeir hafa lélegan málstað að verja.

Helstu rök þeirra sem vilja lögleiða öll vímuefni eru:

1) Refsiaðgerðir gegn vímuefnaneyslu skerðir á ósæmilegan hátt frelsi fullorðinna til að neyta efna sem eru ekki skaðlegri en önnur sem nú fást löglega og fangelsar fólk fyrir athafnir sem, ólíkt öðrum glæpaverkum, skaðar ekki beinlínis aðra.

2) Að gera fíkniefnaneyslu að refsiverðu athæfi hefur ekki dregið úr eftirspurn eftir ólöglegum vímugjöfum.

Stór hluti almennings hefur neytt þeirra og auðvelt er nálgast efnin fyrir þá sem á annað borð kæra sig um það.

3) Lögbann eykur hættuna af vímuefnaneyslu með því að neyða neytendur til samneytis við glæpamenn sem versla með fíkniefni sem eru ekki aðeins óheyrilega dýr heldur einnig í vafasömum gæðaflokki.

4) Bann við neyslu og sölu vímuefna skapar menningarkima sem hefur fjárhagslegan ávinning af núgildandi ávana- og fíkniefnalögum.

Atvinnuinnflytjendur og dreifingaaðilar ólöglegra vímugjafa mynda oft á tíðum ríki í ríkinu.

Lögleiðing fíkniefna og sala þeirra undir umsjón opinberra aðila myndi hnekkja veldi þeirra sem ráða fíkniefnamarkaðinum.

5) Ef opinberir aðilar önnuðust sölu fíkniefna væri hægt að skattleggja viðskiptin en fíkniefnasala er nú á dögum stærsta óskattlagða atvinnugreinin í heiminum.

Skatttekjum af sölunni mætti síðan nota til þess að standa straum af endurhæfingu þeirra sem misnota efnin og öðrum kostnaði sem samfélagið ber af neyslunni.

Hver er þín skoðun?

Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it. Note: There is an email link embedded within this post, please visit this post to email it.

Skyld myndbönd:

1. Stríðið gegn fíkniefnum II
2. Stríðið gegn fíkniefnum IV
3. Stríðið gegn fíkniefnum III

Í þessari þáttaröð frá 2002 skoðar John Stossel hjá ABC sjónvarpsstöðinni hvaða áhrif fíkniefnabannið hefur haft á bandarískt samfélag og lönd Suður-Ameríku.

Stossel ræðir m.a. við dómkirkjupresta, dómara, lögfræðing og lögreglustjóra.

Niðurstaða þeirra er að bann á fíkniefnum geri ungt fólk handgengið glæpasamtökum og ýti undir ofbeldi og spillingu löggæslunnar.

Stossel ræðir einnig við málsvara fíkniefnastríðsins. Auðséð er á svipbrigðum þeirra að þeir hafa lélegan málstað að verja.

Helstu rök þeirra sem vilja lögleiða öll vímuefni eru:

1) Refsiaðgerðir gegn vímuefnaneyslu skerðir á ósæmilegan hátt frelsi fullorðinna til að neyta efna sem eru ekki skaðlegri en önnur sem nú fást löglega og fangelsar fólk fyrir athafnir sem, ólíkt öðrum glæpaverkum, skaðar ekki beinlínis aðra.

2) Að gera fíkniefnaneyslu að refsiverðu athæfi hefur ekki dregið úr eftirspurn eftir ólöglegum vímugjöfum.

Stór hluti almennings hefur neytt þeirra og auðvelt er nálgast efnin fyrir þá sem á annað borð kæra sig um það.

3) Lögbann eykur hættuna af vímuefnaneyslu með því að neyða neytendur til samneytis við glæpamenn sem versla með fíkniefni sem eru ekki aðeins óheyrilega dýr heldur einnig í vafasömum gæðaflokki.

4) Bann við neyslu og sölu vímuefna skapar menningarkima sem hefur fjárhagslegan ávinning af núgildandi ávana- og fíkniefnalögum.

Atvinnuinnflytjendur og dreifingaaðilar ólöglegra vímugjafa mynda oft á tíðum ríki í ríkinu.

Lögleiðing fíkniefna og sala þeirra undir umsjón opinberra aðila myndi hnekkja veldi þeirra sem ráða fíkniefnamarkaðinum.

5) Ef opinberir aðilar önnuðust sölu fíkniefna væri hægt að skattleggja viðskiptin en fíkniefnasala er nú á dögum stærsta óskattlagða atvinnugreinin í heiminum.

Skatttekjum af sölunni mætti síðan nota til þess að standa straum af endurhæfingu þeirra sem misnota efnin og öðrum kostnaði sem samfélagið ber af neyslunni.

Hver er þín skoðun?

Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it. Note: There is an email link embedded within this post, please visit this post to email it.

Skyld myndbönd:

1. Stríðið gegn fíkniefnum V
2. Stríðið gegn fíkniefnum I
3. Stríðið gegn fíkniefnum III

Í þessari þáttaröð frá 2002 skoðar John Stossel hjá ABC sjónvarpsstöðinni hvaða áhrif fíkniefnabannið hefur haft á bandarískt samfélag og lönd Suður-Ameríku.

Stossel ræðir m.a. við dómkirkjupresta, dómara, lögfræðing og lögreglustjóra.

Niðurstaða þeirra er að bann á fíkniefnum geri ungt fólk handgengið glæpasamtökum og ýti undir ofbeldi og spillingu löggæslunnar.

Stossel ræðir einnig við málsvara fíkniefnastríðsins. Auðséð er á svipbrigðum þeirra að þeir hafa lélegan málstað að verja.

Helstu rök þeirra sem vilja lögleiða öll vímuefni eru:

1) Refsiaðgerðir gegn vímuefnaneyslu skerðir á ósæmilegan hátt frelsi fullorðinna til að neyta efna sem eru ekki skaðlegri en önnur sem nú fást löglega og fangelsar fólk fyrir athafnir sem, ólíkt öðrum glæpaverkum, skaðar ekki beinlínis aðra.

2) Að gera fíkniefnaneyslu að refsiverðu athæfi hefur ekki dregið úr eftirspurn eftir ólöglegum vímugjöfum.

Stór hluti almennings hefur neytt þeirra og auðvelt er nálgast efnin fyrir þá sem á annað borð kæra sig um það.

3) Lögbann eykur hættuna af vímuefnaneyslu með því að neyða neytendur til samneytis við glæpamenn sem versla með fíkniefni sem eru ekki aðeins óheyrilega dýr heldur einnig í vafasömum gæðaflokki.

4) Bann við neyslu og sölu vímuefna skapar menningarkima sem hefur fjárhagslegan ávinning af núgildandi ávana- og fíkniefnalögum.

Atvinnuinnflytjendur og dreifingaaðilar ólöglegra vímugjafa mynda oft á tíðum ríki í ríkinu.

Lögleiðing fíkniefna og sala þeirra undir umsjón opinberra aðila myndi hnekkja veldi þeirra sem ráða fíkniefnamarkaðinum.

5) Ef opinberir aðilar önnuðust sölu fíkniefna væri hægt að skattleggja viðskiptin en fíkniefnasala er nú á dögum stærsta óskattlagða atvinnugreinin í heiminum.

Skatttekjum af sölunni mætti síðan nota til þess að standa straum af endurhæfingu þeirra sem misnota efnin og öðrum kostnaði sem samfélagið ber af neyslunni.

Hver er þín skoðun?

Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it. Note: There is an email link embedded within this post, please visit this post to email it.

Skyld myndbönd:

1. Stríðið gegn fíkniefnum IV
2. Stríðið gegn fíkniefnum V
3. Stríðið gegn fíkniefnum II

Árlega eyða stjórnvöld í Bandaríkjunum um 20 milljörðum dala í stríð sitt gegn fíkniefnum. Þegar fíkniefnaneysla eykst er það notað sem réttlæting fyrir auknum fjárframlögum, svo að unnt sé að herða tökin á fíkniefnasölum.

Þegar neyslan minnkar hins vegar, er viðkvæðið jafnan að núna sé ekki tímabært að draga úr fjárveitingum, loksins þegar árangur sé farinn að nást.

Gífurlegir fjárhagslegir hagsmunir eru í húfi. Allir vilja fá sína sneið af kökunni.

Almenn löggæsla, hergagnaframleiðendur, öryggisfyrirtæki, tollayfirvöld, lyfjafyrirtæki, einkarekin og ríkisrekin fangelsi, fyrirtækjasamsteypur sem sérhæfa sig í lyfjaprófunum, landhelgisgæslan, leyniþjónustan CIA, alríkislögreglan FBI, fíkniefnadeild alríkislögreglunnar DEA, læknar og hjúkrunarfólk sem tilkynna fíkniefnabrot fyrir þóknun, stjórnmálamenn á framabraut, bankar og fjármálastofnanir sem hvítþvo ,,dóppeninga“, svo ekki sé minnst á fíkniefnasalana sjálfa og alla embættismennina sem þiggja mútur glæpasamtaka – allir hafa hag af núverandi fíkniefnabanni.

Allir að því að virðist, nema þeir sem stríðinu er ætlað að bjarga: neytendur og almennir borgarar. Þeir þjást og borga brúsann. Fíkniefnastríðið, eins og öll önnur stríð, er stríð gegn fólki.

Það kemur ólöglegum vímuefnum, neyslu þeirra eða dreifingu, alltaf minna og minna við.

Hér má sjá heimildarmynd frá 2007 um bandaríska fíkniefnastríðið eftir leikstjórann Kevin Booth: American Drug War – The Last White Hope.

Skyld myndbönd:

1. Stríðið gegn fíkniefnum II
2. Stríðið gegn fíkniefnum V
3. Löggæsla gegn fíkniefnabanni

Fyrir nokkru lagði Jónas Kristjánsson til að íslenska ríkið þjóðnýtti ágóðann sem fæst með sölu ólöglegra vímuefna á Íslandi.

,,Fíkniefnamarkaðurinn á Íslandi,“ segir hann, ,,nemur um tíu milljörðum króna á götunni á ári“. Um er að ræða svartan markað, sem skilar engum sköttum og borgar engin opinber gjöld til samfélagsins.

Stærsti hluti þessarar upphæðar kemur til vegna viðskipta með kannabis (hass og maríúana), enda vinsælasta ólöglega vímuefnið á Íslandi.

Að mati Jónasar er betra að ríkið taki yfir ólöglega markaðinn eins og löglega áfengið. Selji kannabis í vínbúðum. Tryggi um leið gæði efnanna og sjái um áritunarskyldu harðari fíkniefna, eins amfetamíns og kókaíns.

Það eykur fíkniefnavandann tæpast nokkuð að hans mati, en afnemur vanda, sem tengist glæpaklíkum. Þær þurrkast út á einu bretti, ef fíkniefnasalan verður þjóðnýtt.

,,Ríkið nær markaðinum með því að bjóða efnin á 70% af götusöluverði,“ segir Jónas. ,,Þýða sjö milljarðar í kassann á ári.“

Heimildarmyndin The Union: The Business Behind Getting High frá 2007 skoðar kannabisiðnaðinn í Kanada.

Í Bresku Kólumbíu er ræktun og sala maríúana arðbærasta iðngrein fylkisins. Skilar jafnvel meiri hagnaði en ferðaþjónusta, timburframleiðsla og fiskveiðar.

Er orðið tímabært að lögleiða kannabis? Hafa eftirlit með framleiðslu þess og sölu? Eða er þessu tíu milljarða viðskiptaveldi best borgið neðanjarðar?

Hvert er þitt álit?

Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it. Note: There is an email link embedded within this post, please visit this post to email it.

Skyld myndbönd:

1. Kannabis til lækninga
2. Gras: Saga maríúana
3. Endurkoma hamps II

Er hægt að nota kannabis sem lyf?

Samkvæmt heimildum frá Lyfjaeftirliti ríkisins hefur Nabilone®, efnasmíðað THC, verið ávísað hér á landi í nokkrum tilvikum í samræmi við reglur um notkun óskráðra lyfja. Það hefur einkum verið gefið til að draga úr klígju vegna lyfjameðferðar krabbameinssjúklinga. Aðspurður um notkun kannabis til lækninga hér á landi svaraði reykvískur læknir:

,,Mér er kunnugt um að einstaka sjúklingar hafi verið að fikta við að reykja hass sér til heilsubótar. Sjálfur hefði ég kosið að þeir notuðu viðurkennd lyf til að stemma stigu við hjáverkunum lyfja sem þeir taka, en ef hassreykingar gera meira gagn, eins og þeir virðast telja sér trú um, þá set ég mig ekki á móti þeim. Þeir sem mæla með hassreykingum til lækninga ættu þó að hafa í huga að kannabisreykur hefur meira af krabbameinsvaldandi tjöruefnum en tóbaksreykur. Hassreykingar hljóta því að hafa skaðleg áhrif á lungu þegar til lengri tíma er litið.“

Mígreni og kannabisreykingar

,,Ég kynntist fyrst maríúanareykingum í Amsterdam,“ segir 46 ára hafnfirsk listakona og mígrenisjúklingur. ,,Það breytti lífi mínu stórlega. Í fyrsta sinn í fjórtán ár var ég ekki lengur undir náð og miskunn mígrenikasta sem gerðu líf mitt að kvalræði með reglulegu millibili. Vinkona mín sem var þá við læknanám benti mér á að það væri víða notað til að kæfa mígreniköst í fæðingu.

,,Samkvæmt heimildum frá Lyfjaeftirliti ríkisins hefur Nabilone®, efnasmíðað THC, verið ávísað hér á landi í nokkrum tilvikum í samræmi við reglur um notkun óskráðra lyfja.“

Þegar ég kom heim útvegaði ég mér hass og núna fer ég aldrei út úr húsi án þess að hafa litla pípu og hassmola í handtöskunni minni. Þegar ég finn til svima eða syfju, sem er yfirleitt undanfari mígreni- kastanna, blanda ég lítilræði í pípu og reyki tvo til þrjá smóka. Það dugar yfirleitt til að halda köstunum í skefjum.

Áður fyrr þurfti ég að nota sterk deyfilyf og önnur lyf sem komu ekki nema að takmörkuðu gagni, höfuðverkurinn hvarf en ekki ógleðin og sjóntruflanirnar voru þær sömu. Ég var óvinnufær og ekki mönnum sinnandi undir áhrifum þessara lyfja. Eftirköstin af lyfjunum voru óbærileg; brjóstsviði, harðlífi, útbrot, sljóleiki, eftir því hvaða lyfjum ég var á hverju sinni.

Hassið var eins og himnasending, það losaði mig við öll þessi einkenni. Það versta í því sambandi er hins vegar feluleikurinn og óttinn um að vera staðinn að verki. Ég er ekki dópisti, þegar ég geri mér dagamun, kýs ég frekar kælt rauðvín eða glas af líkjör. Hass fyrir mér hefur aldrei verið annað en nauðsynlegt lyf.“

Krabbameinssjúklingur segir frá

,,Þegar ég kynntist fyrst hassreykingum sem meðal við velgju var ég við það að gefa upp alla von,“ segir 29 ára reykvískur tæknifræðingur sem þjáist af krabbameini.

,,Ég var vart orðinn annað en skinn og bein. Bara tilhugsunin um að nú þyrfti ég að fara að mæta í lyfjagjöf upp á spítala var nóg til þess að ég kúgaðist. Ég hafði enga matarlyst, þoldi ekki einu sinni að finna lykt af mat án þess að kasta upp. Þegar ég kom heim frá spítalanum gætti ég þess vandlega að troða handklæðum milli stafs og hurðar á herberginu mínu til að finna ekki lyktina úr eldhúsinu.

Ég ældi stundum samfellt í sjö til níu tíma. Þangað til ekkert kom upp úr mér annað en gall og blóð. Þegar því lauk tók við flökurleiki sem entist dögum saman. Lyfin sem ég fékk við þessu höfðu enginn áhrif. Ég svaf varla nema tvo til þrjá tíma á sólarhring og var orðinn svo niðurdreginn að ég vildi helst ljúka þessu af og deyja.

,,Ég vona að þessi grein sem þú ert að skrifa opni augu fólks. Veki umræðu. En eins og málum er háttað þá efast ég um að hún verði einu sinni birt.“

Hjúkrunarfræðingur sem sá að ég var að veslast upp vegna lyfjanna trúði mér fyrir því að kannabis kæmi stundum að gagni í svipuðum tilfellum. Eins og komið var fyrir mér var ég tilbúinn að reyna hvað sem er. Breytingarnar sem urðu eftir að ég byrjaði að reykja voru ótrúlegar. Ógleðin hvarf eins og dögg fyrir sólu, ég fór að borða reglulega, enda matarlystin með ólíkindum.

Ég fitnaði um tæp tuttugu kíló á aðeins einum mánuði. Ég svaf eðlilega, fyrsta sinn í mörg ár, og fór að geta farið út á meðal fólks á nýjan leik. Fyrstu mánuðina reykti ég hass, en núna reyki ég eingöngu maríúana sem ég rækta sjálfur. Ég kann betur við grasið vegna þess að áhrifin eru mildari, hassvíman er of krefjandi fyrir minn smekk.“

Íslenskur krabbameinssjúklingur

Ef allt væri með felldu fengi ég maríúana frá lækninum mínum eins og önnur lyf sem ég þarf á að halda. Hann getur gefið mér morfín ef hann telur mig þurfa þess með, hvers vegna ekki maríúana? Fyrir mér er það spurning um líf og dauða. Maríúana gerði mér kleift að endurheimta sjálfsvirðinguna.

Mér finnst ég vera orðinn mennskur á ný. Samt sem áður verð ég að pukrast með það inná klósetti eins og glæpamaður.

Ég vona að þessi grein sem þú ert að skrifa opni augu fólks. Vekji umræðu. En eins og málum er háttað þá efast ég um að hún verði einu sinni birt.“

Veist þú um einhver dæmi þar sem fólk notar kannabis í lækningaskyni?

Skyld myndbönd:

1. Kannabis til lækninga
2. Endurkoma hamps I
3. Endurkoma hamps II

Árið 1997 hlaut Rick Simpson alvarleg höfuðmeiðsli. Hann prófaði ýmiss viðurkennd lyf lækna og lyfjafyrirtækja án þess að fá bót meina sinna. Loks greip hann til þess ráðs að prófa hassolíu með góðum árangri.

Í framhaldi af því kynnti hann hassolíuna fyrir ýmsum sjúklingum og komst að því að hún læknaði ýmsa kvilla, meira segja krabbamein í sumum tilvikum. Þegar tilraunir hans spurðust út var hann handtekinn, hassolían gerð upptæk og hann kærður fyrir brot á fíkniefnalöggjöfinni.

Þessi reynsla Simpsons er ekki einsdæmi. Fólk víða um heim hefur notað kannabis í lækningaskyni. Í þessari heimildarmynd er fjallað um nýjustu rannsóknir á lækningamætti HTC og annarra kannabínóíða sem finna má í hamplplöntunni.

———

Vitað er að kannabis (hvort sem það er reykt eða tekið í töfluformi) dugar vel til að draga úr uppköstum og klígju. Það eykur matarlyst og stuðlar að þyngdaraukningu alnæmissjúklinga. Þá minnkar það þrýsting í augum glákusjúklinga.

Einnig er viðurkennt að kannabis deyfir óstjórnlegar vöðvahreyfingar hjá sjúklingum með mænuskaða. Það stillir einnig skjálfta þeirra sem þjást af MS sjúkdómnum (heila- og mænusigg).

,,Könnun á viðhorfum 1.035 ónæmisfræðinga leiddi í ljós að 44% þeirra höfðu ráðlagt sjúklingum sínum að reykja maríúana til að spyrna við aukaverkunum lyfja sem þeir notuðu.“

Kannabis hefur verið notað sem meðferðarúrræði við ýmsa aðra sjúkdóma. Vitnisburður bæði sjúklinga og lækna bendir til að maríúanareykingar sefi mígreni og flogaveikisköst, geti læknað svefnleysi, bætt þunglyndi og linað þrálátan sársauka.

Tilbúið delta-9 THC í töfluformi er fáanlegt gegn ávísun læknis í ýmsum löndum en ekki eru allir sjúklingar sáttir við notkun þess. Meiri hluti þeirra kýs að reykja maríúana. Ástæðan er meðal annars sú að þá geta þeir hagrætt inntöku lyfsins í samræmi við líðan sína hverju sinni.

Maríúana er einnig mun fljótvirkara þegar það er reykt því áhrifin koma þá fram á fyrstu mínútum í stað þess að menn þurfi annars að bíða þeirra í klukkustund eða lengur.

Algengt er að THC-töflurnar valdi mun meiri vímu en sjúklingar kæra sig um, enda geta þeir ekki lengur stjórnað því hversu mikið magn af THC berst með blóðinu til heilans.

Hjáverkanir við lækningalega notkun þeirra eru því meiri en þegar gott maríúana á í hlut. Annar augljós annmarki á hasstöflunum er að sjúklingar sem þjást af uppköstum eiga erfitt með að halda þeim niðri.

Bandarísk könnun á viðhorfum 1.035 ónæmisfræðinga leiddi í ljós að 44% þeirra höfðu ráðlagt sjúklingum sínum að reykja maríúana til að spyrna við aukaverkunum lyfja sem þeir notuðu.

Sami fjöldi taldi maríúana betra lyf við ógleði og uppköstum en samtengt THC í töfluformi.

Önnur rannsókn leiddi í ljós að þriðjungur ónæmisfræðinga mundi mæla með því ef það væri löglegt.

Þrátt fyrir að kannabis sé ólöglegt notar fjöldi fólks það sem lyf og á þar með yfir höfði sér bæði handtöku og fangelsun. Það hefur því miður færst í vöxt á liðnum árum að sjúklingar hafi sætt refsingum vegna brota á lögum um bann gegn kannabisefnum.

Ekki aðeins í Bandaríkjunum heldur einnig á Íslandi.

Hvert er þitt álit? Hefur þú reynslu af notkun kannabis til lækninga?

Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it. Note: There is an email link embedded within this post, please visit this post to email it.

Skyld myndbönd:

1. Kannabis viðskiptaveldið
2. Lyf, iðnaðarvara og vímuefni
3. Gras: Saga maríúana

Hampur, Cannabis sativa, var uppspretta trefjaefna í meir en tólf þúsund ár.

Fyrr á öldum voru segl, reiði og þéttiefni skipa, að veifum, flöggum og fiskinetum ógleymdum, iðulega unnin úr hampi og hamphroða. Fram á miðja nítjándu öld var rösklega áttatíu prósent af pappír í heiminum búinn til úr hampi.

Hampur var notaður í dúka og vefnað margs konar enda rakadrægari, teygjanlegri og endingarbetri en bómull.

Olíumálverk Rembrandts, Van Goghs og annarra meistara listasögunnar voru máluð á hampstriga. Sama má segja um litina sem þeir notuðu, því nánast öll málning var unnin úr fræolíu jurtarinnar.

Hampfræin voru auk þess nýtt í matargerð, í grauta og bakstur, enda rík af eggjahvítuefnum. Úr hampi var unnið ljósmeti og var það lengi vel útbreiddasta og skærasta lampaolían sem völ var á.

Hampur gegndi mikilvægu hlutverki í læknisfræði í nær fimm þúsund ár. Frá árinu 1842 til síðustu aldamóta var kannabis innhald rúmlega helming allra lyfja sem notuð voru í heiminum.

Árið 1890 tók breski læknirinn J.B. Reynolds saman þrjátíu ára sögu notkunar kannabislyfja. Hann komst að þeirri niðurstöðu að kannabis væri með gagnlegustu lyfjum sem læknum stæði til boða.

Reynolds benti á að virkni hamptinktúra héldist mánuðum, jafnvel árum saman, án þess að auka þyrfti lyfjaskammtinn. Kannabis naut einnig almennra vinsælda sem hressingarlyf og var hægt að kaupa það í ýmsum myndum í lyfjabúðum.

Undanfarna áratugi hefur átt sér sannkölluð endurkoma hamps. Bæði til framleiðslu á iðnvarningi ýmiss konar og til lækninga.

Heimildarmyndin Hemp Revolution frá 1995 gerir sögu hampplöntunnar góð skil og færir rök fyrir því að hún sé trúlega mesta nytjajurt jarðar.

Hvað finnst þér? Á að afnema hampbannið og framleiða úr jurtinni lyf, vímuefni og iðnaðarvörur?

Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it. Note: There is an email link embedded within this post, please visit this post to email it.

Skyld myndbönd:

1. Endurkoma hamps II
2. Kannabis viðskiptaveldið
3. Lyf, iðnaðarvara og vímuefni